Γ. Αντετοκούνμπο: “Υποτιμήσαμε τα ματς στα “παράθυρα”, αν κληθώ θα έρθω”…

Οι δύο ήττες από Ρουμανία και Πορτογαλία στο πλαίσιο των “παραθύρων” των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έχουν φέρει σε δύσκολη θέση την εθνική ομάδα των ανδρών, που πλέον καλείται να… τρέξει για να μην χάσει το τρένο! Και σ’ αυτή την προσπάθεια ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δείχνει έτοιμος να προσφέρει… χείρα βοηθείας, εάν κληθεί από τον ομοσπονδιακό προπονητή Βασίλη Σπανούλη, όπως αποκάλυψε μιλώντας στο “Anestea the Podcast”. Εκεί ο άσος των Μαϊάμι Χιτ, πλέον, ήταν ξεκάθαρος.

“Δεν ήμουν στις κλήσεις. Πιστεύαμε ότι όταν παίζουμε με τη Ρουμανία και την Πορτογαλία, είναι ματς που πρέπει και είναι εύκολο να κερδίσεις. Ναι, κάναμε το λάθος. Τους υποτιμήσαμε. Χάσαμε και τα δύο και τώρα αυτή τη στιγμή έχουμε δύο ματς μπροστά μας. Αν κληθώ, λογικά θα είμαι εκεί. Αν κληθούμε και είμαστε όλοι εκεί, θα είμαι εκεί. Πάμε να κερδίσουμε τα ματς και να πάμε στο Παγκόσμιο”.

Η απουσία του από τα δύο αυτά παιχνίδια (με Ρουμανία και Πορτογαλία) δεν ήταν υπαιτιότητα δική του, όπως άφησε να εννοηθεί ο ΝΒΑερ, καθώς όπως τόνισε δεν γνωρίζει εάν τον είχε καλέσει ο ομοσπονδιακός προπονητής! Στάθηκε ωστόσο στην ασφάλεια που θα πρέπει να πληρώνουν οι ομοσπονδίες για να μπορούν να έχουν στη διάθεσή τους τους NBAερ τους. “Επειδή δεν το ξέρει πολύς κόσμος αυτό, για να πας στην Εθνική, πρέπει να πληρώσεις μια ασφάλεια για να παίξεις. Δεν ξέρω αν ισχύει αυτό για τους αθλητές που παίζουν Ευρωλίγκα. Είναι διαφορετικός ο νόμος, αλλά για τους παίκτες του NBA που έχουν μεγάλα συμβόλαια, γιατί αν πάω εγώ και τραυματιστώ όσο παίζω στη FIBA, να μπορεί η ασφάλεια να καλύπτει το συμβόλαιο που έχω με τους Μπακς ή τώρα με τους Μαϊάμι Χιτ. Αυτό είναι. Δηλαδή, η Ομοσπονδία της Σερβίας, της Φινλανδίας, που έρχονται οι NBAers, την πληρώνουν την ασφάλεια”, σχολίασε.
Κι αυτό το τελευταίο μπορεί να μην ήταν “καρφί” του Γιάννη Αντετοκούνμπο προς την διοίκηση της ομοσπονδίας, αλλά αφήνει έκθετους τους ιθύνοντές της, οι οποίοι δεν φρόντισαν να κάνουν ότι και οι άλλες ομοσπονδίες, αλλά εφησυχάσθηκαν στο χάλκινο μετάλλιο και θεώρησαν ότι μόνο με το “όνομα” κερδίζονται τα ματς.
Στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα, λέει ο λαός…